4 tips hoe je schaamte aanpakt

‘Wat ben jij toch een kluns, kun je dan nooit iets in 1x goed doen’? ‘Waarom sta je daar nou zo te stamelen, je had het toch goed voorbereid’? ‘Daar gaat ze weer hoor: code rood’.

Ik hoor mezelf deze woorden nog zeggen. Voor degenen die mij een beetje kennen, weten dat ik dit niet zo snel – lees nooit – tegen anderen zou zeggen. Maar waarom dan wel tegen mezelf?

4 tips hoe ik met schaamte omga

Oke. Daar gaan we. Maar eerst even iets meer over schaamte. Want wat is dit nou eigenlijk? Hoe ik het zou omschrijven is schaamte een gevoel dat voortkomt uit angst en de gedachte dat je niet voldoet aan de verwachtingen van anderen of van jezelf. En dat laatste is waar het vaak over gaat. Wij zijn zelf onze grootste vijand – want hey – de lat ligt zo hoog als je hem zelf legt. Toch is schaamte ook nuttig: de angst om er niet meer bij te horen of afgewezen te worden komt voort uit de ‘need to belong’. Als we iets doen wat sociaal gezien niet zo handig is, zorgt het vervelende gevoel ervoor dat je je aanpast. Zo, dat was het theoretische deel, nu door naar mijn tips 😉

Tip 1. Durf kwetsbaar te zijn

Door je te schamen zeg je eigenlijk tegen jezelf: jij mag er niet zijn. Vandaar dat gezegde ‘je doodschamen’. Heftig toch? Als ik schaamte voel, zak ik ook het liefste door de grond. Want ja, volgens dat stemmetje in mijn hoofd heb ik iets niet goed gedaan. Zoals die presentatie die niet vlekkeloos verliep, die ene tandpastavlek op mijn shirt waar ik – en plein public – op gewezen werd of dat gesprek waar ik niet uit mijn woorden kwam en rood aanliep.

Kwetsbaarheid is eigenlijk het omgekeerde hiervan. Kwetsbaarheid wil zeggen: jij mag mij helemaal zien zoals ik ben. En dat is eng.

Tip 2. Werk aan je zelfvertrouwen

Zelfvertrouwen en eigenwaarde zijn nog twee belangrijke ingrediënten om met schaamte te dealen. Je mag er zijn zoals je bent met je positieve en minder positieve kanten (want die heeft iedereen). Kijk eens naar je overtuigingen zoals de bekende ‘ik moet alles voor elkaar hebben’, de moetjes die je jezelf hebt aangeleerd en hoe je tegen jezelf praat. Is dit liefdevol? Empathie is het tegengif van schaamte.

De een kan zich rot schamen als ze met een maandverbandje in de hand over de afdeling loopt terwijl de ander tegen zichzelf zegt ‘ach, ik heb toch niets te verbergen’. De oorzaak voor dit verschil ligt in je karakter, maar ook in je verleden waar je normen en waarden zijn gevormd. Ondanks dat, kun je aanleren om vriendelijk tegen jezelf te zijn. In plaats van ‘mislukkeling’ zeg ik nu tegen mezelf ‘geeft niks, volgende keer beter meid’.

Tip 3. Niet alles hoeft perfect

Ja, dat is makkelijker gezegd dan gedaan met al die perfecte plaatjes die je dagelijks ziet op social media. Maar is dit realistisch? En doe jij iets fout als jij hier niet aan voldoet? N.E.E. Enne…iedereen doet wel eens dingen waar hij minder trots op is. En dat mag ook, dat is oké. Accepteer dat nou eens.

Tip 4. Praat erover

Schaamte gaat zonder zuurstof aan je vreten, dus lucht je hart. Door erover te praten met iemand die je vertrouwt, zul je erachter komen dat je het in je hoofd veel erger maakt dan het werkelijk is. Wanneer je open bent over de dingen waar jij je voor schaamt gaan mensen reageren. Je bent dan beter in staat om te relativeren, waardoor de lading van dat vervelende gevoel afneemt. Schaamte groeit door verborgenheid in stilte en neemt af door medeleven en empathie.

Heb jij nog meer tips? Deel ze gerust!

 

 

 

Delen mag :)

1 thought on “4 tips hoe je schaamte aanpakt

  1. Hi Yolieke,

    Delen is helen, is wellicht wel één van de door mij meest geleefde motto’s. Alles wat ik in ‘het stof’ kan krijgen, door het uit te spreken of op te schrijven, wordt direct teruggebracht tot behapbaardere proporties.

    Tip 4 vind ik dus 👍

    Tip 1, 2 en 3 zijn cruciaal om überhaupt aan 4 toe te komen. En helemaal eens met wat je daar zegt, maar oh zo lastig. Uiteindelijk draait het om een bepaalde veiligheid die je jezelf kunt geven om kwetsbaar te zijn, meer zelfvertrouwen te voelen en perfectionisme het hoofd te bieden.

    En die veiligheid gaat voor mij over waarnemen zonder oordeel. Wat voel ik, wat gebeurt er. En dat serieus te nemen, door er juist geen label aan te plakken. Over goed of fout, raar of normaal, etc.
    Als ík niet echt luister naar mezelf, wie gaat dat dan doen?
    Nou gelukkig heb ik in mijn omgeving een aantal mensen waar ik tegenaan kan praten, en die zonder oordeel helpen naar boven te krijgen wat er dan ook zit. Maar ook; mediteren, tijd voor mezelf, opschrijven… allemaal middeltjes om wel naar mezelf te blijven luisteren.

    Blijf doorgaan met de blogs, super!

    Gr Marnix

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *